บทที่ 32 เหม็นบูด 1

“ถ้าอย่างนั้นวันนี้ก็ไปกินข้าวด้วยกันได้ใช่ไหมจ๊ะ” อรณีถามด้วยรอยยิ้มสวยงามแบบเดิม ซึ่งคราวนี้แววตาของคนตรงหน้าได้กลับมาเอื้อเอ็นดูเธอเหมือนเดิมแล้ว แต่ไม่มีทางที่อัญมณีจะเชื่อสายตาหลอกลวงนั้นอีกแล้ว ถ้าเป็นไปได้ก็อยากจะยกนิ้วให้เหลือเกิน ที่อรณีสามารถเสแสร้งได้อย่างแนบเนียนมาตลอด

“คงไม่สะดวกหรอกค่...